Меҳнат кодексининг 145-моддасига кўра, ишлаб чиқариш зарурияти ёки бекор туриб қолиш ҳолатларида иш берувчи ходимни меҳнат шартномасида кўрсатилмаган бошқа ишга унинг розилигисиз вақтинча ўтказиши мумкин. Бироқ бундай ўтказиш ходимнинг соғлиғига зид бўлмаслиги шарт. Агар ходим пастроқ малака талаб этиладиган ишга ўтказилаётган бўлса, бу фақат унинг ёзма розилиги билан амалга оширилади.

Қонунга кўра, ишлаб чиқариш зарурияти деганда ишдаги тўхтаб қолишнинг олдини олиш, вақтинча йўқ ходим ўрнини босиш, авария ёки бахтсиз ҳодисаларнинг олдини олиш, фавқулодда вазиятлар ёки табиий офатлар оқибатларини бартараф этиш каби кечиктириб бўлмайдиган ҳолатлар тушунилади. Бекор туриб қолиш эса иқтисодий, технологик ёки ташкилий сабабларга кўра иш жараёнининг вақтинча тўхтаб қолишидир.

Ходим бошқа ишга вақтинча ўтказилган даврда унга бажараётган ишига қараб ҳақ тўланади. Шу билан бирга, бу миқдор унинг аввалги ўртача ойлик иш ҳақидан кам бўлиши мумкин эмас.

Қонунчиликда бундай вақтинча ўтказиш муддати ҳам чекланган. Яъни ишлаб чиқариш зарурияти ёки бекор туриб қолиш сабабли ходимни бошқа ишга ўтказиш бир календарь йил давомида жами 60 календарь кундан ошмаслиги керак.

Шунингдек, бошқа ишга ўтказишнинг аниқ муддатлари, меҳнатга ҳақ тўлаш тартиби ва ишлаб чиқариш заруриятининг айрим ҳолатлари жамоа шартномасида белгиланади. Агар жамоа шартномаси мавжуд бўлмаса, бу масалалар иш берувчи томонидан касаба уюшмаси қўмитаси билан келишилган ҳолда аниқланади.